নাৰীৰ সুৰক্ষা: আমাৰ সমাজৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন
নাৰী আৰু পুৰুষ সমাজৰ দুটা অবিচ্ছেদ্য অংশ। এখন সুস্থ সমাজ গঢ়িবলৈ দুয়োৰে সমান অধিকাৰ, সন্মান আৰু নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু বৰ্তমান সময়তো নাৰীৰ নিৰাপত্তাৰ বিষয়টো আমাৰ সমাজত এক চিন্তাৰ বিষয় হৈ আছে। এগৰাকী ছাত্ৰীয়ে পঢ়া-শুনাৰ বাবে, এগৰাকী যুৱতীয়ে কৰ্মৰ বাবে অথবা এগৰাকী নাৰীয়ে নিজৰ প্ৰয়োজনত ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই যাওঁতে নিৰাপদ অনুভৱ কৰিব পৰাটো তেওঁৰ মৌলিক অধিকাৰ। নিৰাপত্তাৰ চিন্তাই যদি তেওঁলোকৰ স্বাভাৱিক জীৱনযাত্ৰাত বাধা দিয়ে, তেন্তে সেয়া সমাজৰ বাবেও চিন্তনীয় বিষয়।
শেহতীয়াকৈ হিমাশ্ৰী বড়োৰ মৃত্যুৰ ঘটনাই অসমৰ বহু মানুহৰ মনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। বাতৰি অনুসৰি, তেওঁ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশলৈ গৈছিল আৰু উভতি অহাৰ সময়ত ৰে’লযাত্ৰাৰ মাজতে নিৰুদ্দেশ হৈছিল। পিছত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ৰে’লপথৰ কাষত তেওঁৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰা হয়। এই ঘটনাৰ প্ৰকৃত কাৰণ জানিবলৈ তদন্ত চলি আছে। সেয়েহে তদন্তৰ ফলাফলৰ বাবে অপেক্ষা কৰাৰ লগতে ঘটনাটোৰ নিৰপেক্ষ আৰু সম্পূৰ্ণ তদন্তৰ দাবী জনোৱাটোও গুৰুত্বপূৰ্ণ।
এই ঘটনাই আমাক নাৰীৰ নিৰাপত্তাৰ বিষয়ে পুনৰ চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে। এগৰাকী যুৱতীয়ে নিজৰ সপোন পূৰণ কৰিবলৈ আন এখন ৰাজ্যলৈ যোৱাটো বা অকলশৰে যাত্ৰা কৰাটো কোনো অপৰাধ নহয়। শিক্ষা, কৰ্ম আৰু প্ৰতিভাৰ বিকাশৰ বাবে নাৰীয়েও সমান সুযোগ লাভ কৰা উচিত। কিন্তু সেই সুযোগ গ্ৰহণ কৰিবলৈ যাওঁতে তেওঁলোকে নিৰাপত্তাহীনতাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হোৱাটো দুখজনক। নাৰীৰ স্বাধীনতাক সীমিত কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকৰ বাবে সুৰক্ষিত পৰিৱেশ গঢ়ি তোলাতহে সমাজে গুৰুত্ব দিব লাগে।
মোৰ মতে, নাৰীৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব কেৱল নাৰীগৰাকীৰ নিজৰ ওপৰত জাপি দিয়াটো উচিত নহয়। পৰিয়াল, সমাজ, প্ৰশাসন আৰু সংশ্লিষ্ট কৰ্তৃপক্ষ—সকলোৱে নিজৰ নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰিব লাগিব। ৰাজহুৱা পৰিবহণত যাত্ৰীৰ নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰা, বিপদৰ সময়ত সহায় লাভৰ ব্যৱস্থা সহজ কৰা আৰু অভিযোগ পোৱাৰ পিছত তৎপৰতাৰে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। একেদৰে আনৰ প্ৰতি সন্মানজনক আচৰণ আৰু অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ শিকোৱাটোও আমাৰ সামাজিক শিক্ষাৰ অংশ হোৱা উচিত।
নাৰীৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়টো কেৱল আইন প্ৰণয়ন কৰিলেই সম্পূৰ্ণ নহয়। ইয়াৰ বাবে মানুহৰ মানসিকতাৰো পৰিৱৰ্তন ঘটিব লাগিব। কোনো নাৰীৰ সাজ-পোছাক, সময় বা যাত্ৰাৰ সিদ্ধান্তক লৈ তেওঁক দোষাৰোপ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁৰ অধিকাৰ আৰু সন্মানক গুৰুত্ব দিয়া উচিত। কোনোবাই বিপদত পৰা দেখিলে নিৰাপদভাৱে সহায় আগবঢ়োৱা আৰু অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে দায়িত্বশীলভাৱে মাত মাতিব পৰাটোও সচেতন নাগৰিকৰ পৰিচয়।
হিমাশ্ৰী বড়োৰ ঘটনাৰ তদন্তৰ পৰা প্ৰকৃত সত্য পোহৰলৈ অহাটো আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে ন্যায় লাভ কৰাটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। লগতে এই ঘটনাৰ পৰা সংশ্লিষ্ট কৰ্তৃপক্ষই প্ৰয়োজনীয় শিক্ষা লৈ ভৱিষ্যতে এনে পৰিস্থিতি প্ৰতিহত কৰাৰ ব্যৱস্থা শক্তিশালী কৰা উচিত। কোনো ঘটনাক লৈ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰাই যথেষ্ট নহয়; সেই ক্ষোভক সামাজিক সচেতনতা আৰু বাস্তৱ পদক্ষেপলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰিলেহে প্ৰকৃত পৰিৱৰ্তন সম্ভৱ।
শেষত ক’ব পাৰি যে নাৰীৰ সুৰক্ষা কেৱল নাৰীৰ সমস্যা নহয়, ই সমগ্ৰ সমাজৰ দায়িত্ব। এখন উন্নত সমাজ সেইখনেই, য’ত এগৰাকী নাৰীয়ে নিজৰ সপোন পূৰণ কৰিবলৈ আগবাঢ়োঁতে ভয়তকৈ আত্মবিশ্বাস অনুভৱ কৰে। নাৰীক সন্মান কৰা, তেওঁলোকৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰা আৰু বিপদৰ সময়ত কাষত থিয় দিয়াৰ মানসিকতা গঢ়ি তোলাটো আমাৰ সকলোৰে কৰ্তব্য। প্ৰতিগৰাকী নাৰীয়ে যাতে সন্মান আৰু নিৰাপত্তাৰে জীৱন যাপন কৰিব পাৰে, তাৰ বাবে আমি সকলোৱে সচেতন হোৱা প্ৰয়োজন।
