বাইশৰ সংজ্ঞা
অলপ সপোন, অলপ অভিজ্ঞতা,
অলপ ভাঙি পুনৰ গঢ়া
এটা সময়ৰ নাম।
এই বয়সত মই বুজিছোঁ—
সকলো প্ৰেম স্থায়ী নহয়,
সকলো বিদায় পৰাজয় নহয়।
মোৰ হৃদয়খন এতিয়া
উত্তেজনাত নহয়,
বিবেচনাত বিশ্বাস কৰে।
মই ভাল পাওঁ,
কিন্তু নিজক হেৰুৱাই নহয়।
অপেক্ষা কৰিব জানো,
কিন্তু আত্মসম্মানৰ সীমা আছে।
নীৰৱ থাকিব জানো,
কিন্তু নিজৰ মূল্য বুজি।
জীৱনে মোক শিকালে—
যি থাকে, সেয়া সত্য;
যি যায়, সেয়া শিক্ষা।
মই এতিয়া আগৰ দৰে সৰল নহয়,
মই স্পষ্ট।
মই আগৰ দৰে আবেগিক নহয়,
মই স্থিৰ।
বাইশ বছৰীয়া মই
এতিয়া জানো—
প্ৰেমত গভীৰ হ’ব পাৰি,
কিন্তু নিজৰ মৰ্যাদা অটুট ৰাখি।
কাৰণ এই বয়সত
মই কেৱল কাৰোবাৰ স্বপ্ন নহয়—
মই নিজৰ সিদ্ধান্ত,
নিজৰ পথ,
নিজৰ পৰিচয়।
ডলি হালৈ
